ไม่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่มันตลกบ้างหรอวะ ?
ต้องการจะหนีหน้ากูหรืออยากหนีออกไปจากชีวิตกูดีล่ะ ?
เราสองคนใส่หน้ากากเข้าหากันมานาแค่ไหนแล้ว
จากเพื่อนสมัยประถมจะเปลี่ยนฐานะเป็นแค่คนรู้จัก...มันไม่ยากเลยนะ
ทิ้งข้อความไว้ใน FB ปาไป 1 อาทิตย์ก็ไร้การตอบกลับ
ตอนแรกก็ไม่คิดอะไรนะ คิดในแง่ดีว่าคงไม่ว่างล่ะมั้ง
แต่ทำไม FB กลับมีการอัพเดทตลอด ลงรูปใหม่ตลอด
แต่แค่นั้นยังไม่จุกเท่าเห็นมึงตอบข้อความล่าสุดให้เพื่อนคนอื่น
เลี่ยงไม่ตอบข้อความกู...ทั้ง ๆ ที่เห็น ? เพื่ออะไร ? หนีปัญหา ?
กูก็แค่ทวงหนังสือ หนังสือเรียนของกูที่มึงยืมไป
ถ้ายืมแล้วไม่คิดจะคืน ก็ไม่ต้องบอกว่าจะเอามาคืน
แต่นี่บอกว่ายืมแป๊บเดียว ปาเข้าไปเป็นปีแล้วยังไม่ได้คืนเลยเถอะ
ต้องอ่าน ต้องใช้เรียนนะเว้ย ถ้าไม่คืนก็แค่พูดมาตรง ๆ อ่ะ กูเข้าใจ
ที่หนักกว่านั้นคือกูกลับได้รับคำตอบจากเพื่อนคนอื่นแทน
กูแค่ถามมึงว่าอยู่หอวันไหน จะเข้าไปเอาหนังสือ ก็แค่ช่วยตอบสักนิดได้ไหมล่ะ
พอเจอคนอื่นมาตอบ แล้วจิกกัดแบบนี้กูก็ของขึ้นเหมือนกันแหละ
ถึงจะรู้ว่าคนที่มาช่วยตอบมันไม่ได้เจตนาก็เถอะ แต่ถ้ารู้จากปากมึงกูคงไม่คิดอะไรอ่ะ
"อินี่ตกข่าว มันย้ายหอไปเป็นปีแล้ว มึงไม่รู้หรอ ?" แม่ง..อ่านแล้วเจ็บจี๊ด ๆ
มันไม่ใช่ครั้งแรกนะที่กูโดนจิกกัดแบบนี้จากเพื่อนคนอื่น
กูไม่รู้แล้วกูผิดหรอ ? ถ้าไม่มีใครบอกกู อยู่ดี ๆ กูจะตรัสรู้เองได้หรือไง ?
ก็ขนาดเจ้าตัวเขาเองยังไม่คิดจะบอกกู แค่นี้มันก็บ่งบอกอะไรได้หลาย ๆ อย่างแล้ว
ทำไมหรอ ? ไม่อยากคบกันมากขนาดนั้นเลย ? หรือว่ายังไง..
กูเองที่เป็นคนเลือกเดินออกมาจากกลุ่ม แล้วมันเป็นความผิดของกูคนเดียวงั้นหรอ ?
กูไม่เคยเรียกร้องอะไร ในขณะที่มึงก็มีเพื่อนกลุ่มใหม่ที่สนิทยิ่งกว่ากูแล้ว
กูก็ไม่เคยน้อยใจ หรือโกรธ เพราะกูเองที่เป็นคนเลือกให้เป็นแบบนี้
ในเมื่อไลฟ์สไตล์ต่างกัน ก็ต่างคนต่างอยู่ ใช่ว่าจะตัดเพื่อนเสียเมื่อไหร่ ?
แล้วไงล่ะ ? อย่าคิดว่าตัวเองเสียใจเป็น ร้องไห้เป็นแค่คนเดียวนะ
ระหว่างมึงกับกูตอนนี้...ถามหน่อยเหอะ
ใครกันแน่ที่สมควรจะเสียใจมากกว่ากัน ?
ปล. ขอหนังสือกูคืนได้ป่ะล่ะ ? จะเอามาคืนวิธีไหนก็ตามสะดวกเถอะ แต่กูขอคืนนนนน T^T